{"id":3456,"date":"2026-11-16T04:42:28","date_gmt":"2026-11-16T04:42:28","guid":{"rendered":"https:\/\/p.dialog.vip\/?page_id=3456"},"modified":"2026-11-16T04:42:28","modified_gmt":"2026-11-16T04:42:28","slug":"auschwitz-wczoraj-i-dzis-czy-mam-prawo-czuc-sie-tutaj-szczesliwa","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/archiwum-dialogu-test\/auschwitz-wczoraj-i-dzis-czy-mam-prawo-czuc-sie-tutaj-szczesliwa\/","title":{"rendered":"Auschwitz \u2014 wczoraj i dzi\u015b. Czy mam prawo czu\u0107 si\u0119 tutaj szcz\u0119\u015bliwa?"},"content":{"rendered":"<p>\n              <strong>Auschwitz \u2013 wczoraj i dzi\u015b<\/strong><br \/>\n              <strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Czy  mam prawo czu\u0107 si\u0119 tutaj szcz\u0119\u015bliwa ?<\/strong><\/p>\n<p>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 O\u015bwi\u0119cim. Nazwa jakiego\u015b  miejsca, kt\u00f3r\u0105 straszy\u0142 w domu <br \/>\n              ojciec na pocz\u0105tku lat czterdziestych,  \u017ce nas wszystkich tam wy\u015bl\u0105, za <br \/>\n              przepisywanie materia\u0142\u00f3w do gazetki  konspiracyjnej przez mojego brata. <br \/>\n              W dwa lata p\u00f3\u017aniej staje si\u0119 to miejsce  dla mnie i wielu, bardzo wielu <br \/>\n              ludzi jedyn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, otch\u0142ani\u0105  piekieln\u0105, bez \u017cadnej szansy na <br \/>\n              wyj\u015bcie. Zza naelektryzowanych drut\u00f3w  kolczastych, wszechobecnego b\u0142ota, <br \/>\n              w kt\u00f3rym grz\u0119zn\u0105 postacie niepodobne do  ludzi, do nikogo, do niczego <br \/>\n              co by\u0142o na tej ziemi znane sprzed tego  koszmaru. Jaki\u015b d\u00f3\u0142 ludzkiego upadku <br \/>\n              i m\u0119ki &#8211; najg\u0142\u0119bszy, najczarniejszy,  najbardziej okrutny na \u015bwiecie &#8211; <br \/>\n              d\u00f3\u0142 okrucie\u0144stwa, niewyobra\u017calnych  m\u0119czarni. Wieczny, nie ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 <br \/>\n              mrok \u015bmierci, g\u0142odu, staczania si\u0119 i  spychania w najokropniejsz\u0105 przepa\u015b\u0107 <br \/>\n              z\u0142a, ran, wrzod\u00f3w, chor\u00f3b, przekle\u0144stw,  bicia, tortur &#8211; na drodze do kom\u00f3r <br \/>\n              gazowych i krematori\u00f3w. <\/p>\n<p>              Kominy  krematoryjne &#8211; jako ukoronowanie, triumf kr\u00f3lestwa <br \/>\n              wszelkiego zniszczenia ,tego co by\u0142o  \u017cyciem, cz\u0142owiekiem, traw\u0105 poln\u0105- <br \/>\n              rozdeptywan\u0105 przez tysi\u0105ce um\u0119czonych,  wychudzonych ludzi w zgni\u0142ych drewniakach, <br \/>\n              ci\u0119\u017ckich od wlepionego w nie b\u0142ota czy  \u015bniegu. Rz\u0119dy barak\u00f3w, tak samo <br \/>\n              mrocznych i trupich, przepe\u0142nionych  \u017cyj\u0105cymi i umieraj\u0105cymi lud\u017ami &#8211; zapadaj\u0105cymi <br \/>\n              si\u0119 coraz bardziej i bardziej na dno  upadku, cierpie\u0144, upokorze\u0144, mroku <br \/>\n              beznadziejno\u015bci. Stoj\u0105 do dzi\u015b te  baraki &#8211; &quot;domeczki&quot;. Ciche, milcz\u0105ce, <br \/>\n              niewinnie wygl\u0105daj\u0105ce, nie daj\u0105ce  najmniejszego wyobra\u017cenia tego co tutaj <br \/>\n              si\u0119 dzia\u0142o. Ju\u017c nie ma w nich tej masy  szkielet\u00f3w ludzkich , ledwie poruszaj\u0105cych <br \/>\n              si\u0119 po tym niepoj\u0119tym terenie  ,strze\u017conym wie\u017cami wartownik\u00f3w. By\u0142am tam, <br \/>\n              tak bardzo, bardzo by\u0142am tam &#8211; tyle  razy umiera\u0142am i zamiera\u0142am&#8230; Uda\u0142o <br \/>\n              mi si\u0119 wydosta\u0107, uda\u0142o mi si\u0119 ocali\u0107  co\u015b z duszy, z pami\u0119ci lat swego <br \/>\n              dzieci\u0144stwa, z bycia dzieckiem  rodzic\u00f3w. <\/p>\n<p>              Uda\u0142o mi si\u0119  zapomnie\u0107 na tyle, by wr\u00f3ci\u0107 do normalnego <br \/>\n              \u017cycia, wej\u015b\u0107 w grono tych, kt\u00f3rzy mieli  szcz\u0119\u015bcie nie by\u0107 w tym dole, <br \/>\n              lub urodzi\u0107 si\u0119, gdy zosta\u0142 ju\u017c  zasypany. Wyprostowa\u0142am si\u0119, &quot;wyr\u00f3wna\u0142am&quot; <br \/>\n              zewn\u0119trznie, cho\u0107 pami\u0119\u0107 bezlito\u015bnie  przenosi mnie tam zn\u00f3w i zn\u00f3w ,w <br \/>\n              niepoj\u0119tych okoliczno\u015bciach,  skojarzeniach, nie daj\u0105cych si\u0119 omin\u0105\u0107. Ta <br \/>\n              moja pami\u0119\u0107 , zmusza mnie do opowiadania,  nie pozwala pogodzi\u0107 si\u0119 z my\u015bl\u0105, <br \/>\n              \u017ce kto\u015b na \u015bwiecie nie wie o tym .Wci\u0105\u017c  opowiadam, wci\u0105\u017c jest to \u015bwie\u017ce, <br \/>\n              jak wtedy, bo w\u0142a\u015bciwie nie opowiadam a  prze\u017cywam ci\u0105gle na nowo, to czym <br \/>\n              si\u0119 tam oddycha\u0142o. <\/p>\n<p>              Dzisiaj to  Miejsce &#8211; ta nazwa O\u015bwi\u0119cim &#8211; to nazwa normalnego <br \/>\n              miasta, zwyk\u0142y adres mieszka\u0144c\u00f3w,  buduj\u0105cych swe \u017cycie , \u017cyj\u0105cych sw\u0105 <br \/>\n              codzienno\u015bci\u0105, problemami, ludzi  zak\u0142adaj\u0105cych rodziny, rodz\u0105cych si\u0119, <br \/>\n              umieraj\u0105cych naturaln\u0105 \u015bmierci\u0105, gdy  nadchodzi na to czas. Miejsce, kt\u00f3re <br \/>\n              by\u0142o moim O\u015bwi\u0119cimiem, tym skrawkiem  ziemi z kr\u00f3lestwa piek\u0142a i wszechw\u0142adzy <br \/>\n              \u015bmierci, sta\u0142o si\u0119 przedziwnym,  budz\u0105cym paradoksalne spory, \u017cale, pretensje <br \/>\n              i konflikty Muzeum Pami\u0119ci. Muzeum  Pami\u0119ci najwi\u0119kszego na ziemi z\u0142a, <br \/>\n              cierpienia ,na kt\u00f3re nie ma w\u0142a\u015bciwego,  odpowiedniego okre\u015blenia. Pozosta\u0142y <br \/>\n              baraki, szcz\u0105tki drut\u00f3w kolczastych,  puste wie\u017cyczki wartownicze nie budz\u0105ce <br \/>\n              grozy ani nawet wyobra\u017cenia grozy,  zapach ple\u015bni, ruiny kom\u00f3r gazowych, <br \/>\n              krematori\u00f3w .Rosn\u0105 mi\u0119dzy nimi soczyste  trawy, krzewy pokryte \u015bniegiem, <br \/>\n              o\u017cywione s\u0142o\u0144cem, od\u015bwie\u017cone deszczem i  \u015bwiergotem ptak\u00f3w czy pluskaniem <br \/>\n              ryb w pobliskich stawach. \u017bycie  zwyci\u0119\u017cy\u0142o ! Pi\u0119kno natury , przyrody <br \/>\n              zakry\u0142o mocno i g\u0142\u0119boko tamten d\u00f3\u0142  cierpienia i mordu. I tego r\u00f3wnie\u017c <br \/>\n              dzi\u015b ludzie nie potrafi\u0105 uprzytomni\u0107  sobie , nie godz\u0105 si\u0119 z tym faktem, <br \/>\n              staraj\u0105c si\u0119 zobaczy\u0107 \u00f3w d\u00f3\u0142, poczu\u0107  przez moment cz\u0105stk\u0119 zas\u0142yszanego <br \/>\n              piek\u0142a &#8211; grobu, kt\u00f3rego nie ma. <\/p>\n<p>              Prze\u017cy\u0107 to,  przyje\u017cd\u017caj\u0105c tutaj na &quot;wycieczk\u0119&quot; czy pobo\u017cn\u0105 <br \/>\n              pielgrzymk\u0119, lub fascynuj\u0105c\u0105 turystyk\u0119,  to jest zg\u0142\u0119bia\u0107, niemo\u017cliwe do <br \/>\n              zg\u0142\u0119bienia. Poczu\u0107 dreszcz  dramatycznych prze\u017cy\u0107, kt\u00f3rych wyobra\u017ania im <br \/>\n              nie podpowie, nie wyrysuje, a niewinne  &quot;domki&quot;- baraki &#8211; ciche i puste <br \/>\n              niczego nie powiedz\u0105. Ja jednak widz\u0119  je oczami duszy, czuj\u0119 w kr\u0105\u017ceniu <br \/>\n              swej krwi, odnajduj\u0119 w ka\u017cdej swej  cz\u0105stce gdy tu przyje\u017cd\u017cam ,czy kiedy <br \/>\n              pomy\u015bl\u0119 o nich z mojego dalekiego,  opromienionego s\u0142o\u0144cem, ciep\u0142em, b\u0142\u0119kitnym <br \/>\n              niebem kraju. Nie, ju\u017c nie wci\u0105ga mnie  ten zdradziecki, okrutny d\u00f3\u0142 \u015bmierci. <br \/>\n              Nie boj\u0119 si\u0119 wej\u015b\u0107 w niego, opowiada\u0107 o  nim, prze\u017cywa\u0107 jego mrok i ogrom <br \/>\n              cierpienia. Nie boj\u0119 si\u0119 b\u00f3lu  odkrywanych ran , sensu tych barak\u00f3w, drut\u00f3w <br \/>\n              kolczastych, bram, dawniej bez wyj\u015bcia.  One s\u0105 we mnie, ale w inny spos\u00f3b, <br \/>\n              na m\u00f3j spos\u00f3b i pod moj\u0105 kontrol\u0105, z  mojej woli, z mojej doznanej wtedy <br \/>\n              prawdy, kt\u00f3rej nie dam nigdy, na ile  mog\u0119 z ni\u0105 dotrze\u0107 do ludzi, wypaczy\u0107, <br \/>\n              umniejszy\u0107, zbanalizowa\u0107 jakkolwiek. I  wiem, zdaj\u0119 sobie dok\u0142adnie spraw\u0119, <br \/>\n              \u017ce to nie dzi\u015b, \u017ce to by\u0142o wtedy,  wczoraj a dzi\u015b w\u0142adz\u0119 obj\u0119\u0142a inna, ludzka <br \/>\n              rzeczywisto\u015b\u0107. <\/p>\n<p>              Istnieje by\u0142y  ob\u00f3z, ludzie z oddaniem chroni\u0105cy pami\u0119\u0107 o <br \/>\n              nim i wszelkie dowody zbrodni,  zachowane szcz\u0105tki &#8211; oraz miasto pn\u0105ce <br \/>\n              si\u0119 do \u017cycia, do normalno\u015bci, rozwoju,  budowy. Dla mnie dzi\u015b to jedno\u015b\u0107, <br \/>\n              niesk\u0142\u00f3cona jedno\u015b\u0107 zwyci\u0119stwa \u017cycia ,  chronienia pami\u0119ci, uszanowania, <br \/>\n              tre\u015bci wielkiej przestrogi dla ca\u0142ej  ludzko\u015bci &#8211; g\u0142\u00f3wnego sensu tego Miejsca, <br \/>\n              jedynego na \u015bwiecie, o \u015bwiatowej,  mi\u0119dzynarodowej i ponadnarodowej nazwie <br \/>\n              &#8211; O\u015aWI\u0118CIM &#8211; AUSCHWITZ . Przyje\u017cd\u017cam  tutaj jak do \u015bwi\u0119tego miejsca. Do <br \/>\n              pustki mojego baraku, do zakurzonej  nary, na kt\u00f3rej przele\u017ca\u0142am ponad <br \/>\n              rok i czuj\u0119 jak g\u0142\u0119bia owego  cierpienia, b\u00f3lu, strat i m\u0105k przynosi zrozumienie <br \/>\n              sensu i warto\u015bci \u017cycia &#8211; oczyszczenie. <\/p>\n<p>              Pot\u0119g\u0119 uczucia,  zwyci\u0119stwa nad tym co by\u0142o tak strasznie <br \/>\n              nieludzkie, zryw nowych si\u0142 tw\u00f3rczych,  otwarcia na mi\u0142o\u015b\u0107 do ludzi, do <br \/>\n              \u015bwiata, do dzia\u0142ania dla ich dobra i  wiar\u0119, \u017ce ono jest mo\u017cliwe, a \u017cycie <br \/>\n              mimo wszystko jest wspania\u0142e i pi\u0119kne.  W\u0142a\u015bnie dlatego, dlatego to Miejsce, <br \/>\n              to miasto O\u015bwi\u0119cim i ob\u00f3z pami\u0119ci w  O\u015bwi\u0119cimiu tyle dla mnie znacz\u0105, tyle <br \/>\n              we mnie budz\u0105 uczu\u0107. Pozna\u0142am  pracuj\u0105cych tu ludzi, kierownik\u00f3w, historyk\u00f3w, <br \/>\n              przewodnik\u00f3w, urz\u0119dnik\u00f3w. Stali si\u0119 moimi  najserdeczniejszymi przyjaci\u00f3\u0142mi, <br \/>\n              jak r\u00f3wnie\u017c pierwsi czy p\u00f3\u017aniejsi  wi\u0119\u017aniowie polscy, wi\u0119\u017aniowie Auschwitz. <br \/>\n              Przyje\u017cd\u017cam do nich, jak do swoich  najbli\u017cszych, jak do domu, do tak bardzo <br \/>\n              nierozerwalnego z wczoraj i dzi\u015b &#8211; domu.  Wymieniamy my\u015bli, dzielimy si\u0119 <br \/>\n              uwagami, pomys\u0142ami ulepsze\u0144, utrwalania  wspomnie\u0144, problemami wok\u00f3\u0142 nich, <br \/>\n              wok\u00f3\u0142 objaw\u00f3w braku zrozumienia,  &quot;szukania dziury w ca\u0142ym&quot; przez takich <br \/>\n              co krytykuj\u0105 a sami nie przy\u0142o\u017cyli r\u0119ki  by pom\u00f3c, by pod\u017awign\u0105\u0107 ten ogrom <br \/>\n              ci\u0119\u017caru. I raz po raz zaznaj\u0119 tutaj , w  tym niesamowitym Miejscu coraz <br \/>\n              wi\u0119cej i wi\u0119cej uznania, oddania &#8211;  mi\u0142o\u015bci. Cz\u0119sto ogarnia mnie uczucie <br \/>\n              szcz\u0119\u015bcia, rado\u015b\u0107 \u017cycia, ale wtedy  zaczynam si\u0119 czu\u0107 winna i zadaj\u0119 sobie <br \/>\n              pytanie &#8211; CZY MAM PRAWO CZU\u0106 SI\u0118 TUTAJ  SZCZ\u0118\u015aLIWA ?&#8230; <\/p>\n<p>              A jednak tak si\u0119  czuj\u0119 posr\u00f3d tych ludzi w Muzeum O\u015bwi\u0119cimia <br \/>\n              &#8211; i tak si\u0119 czuj\u0119 gdy chodz\u0119 lub jad\u0119  ulicami miasta O\u015bwi\u0119cimia, w pobli\u017cu <br \/>\n              obozu, miejsca moich dwuletnich  m\u0119czarni, zawieszenia mi\u0119dzy \u017cyciem a <br \/>\n              \u015bmierci\u0105 jak na kruchej, cieniutkiej  siatce paj\u0119czyny&#8230; Dzi\u015b czuj\u0119 tutaj <br \/>\n              rado\u015b\u0107 zwyci\u0119stwa i sens swego  prze\u017cycia, przetrwania &#8211; istnienia. I nie <br \/>\n              pojmuj\u0119 w czym widz\u0105 pi\u0119tno i nad czym  bolej\u0105 mieszka\u0144cy tego miasta? <br \/>\n              Miasto O\u015bwi\u0119cim powinno czu\u0107 si\u0119  zaszczycone, \u017ce jest miastem symbolem, <br \/>\n              przestrog\u0105 i nauk\u0105 dla ca\u0142ej ludzko\u015bci,  nauk\u0105, jak\u0105 powinien by\u0107 cz\u0142owiek, <br \/>\n              aby podobne rzeczy nie zdarzy\u0142y si\u0119  nigdy i nikomu! Przegl\u0105dam zdj\u0119cia. <br \/>\n              Nie, nie z wtedy z Auschwitz. Nie mam  tych wi\u0119\u017aniarskich, zza drut\u00f3w, <br \/>\n              z ogolon\u0105 g\u0142ow\u0105, w zmursza\u0142ych  szmatach, przegni\u0142ych , spadaj\u0105cych z n\u00f3g, <br \/>\n              grz\u0119zn\u0105cych w b\u0142ocie drewniakach,  zszarza\u0142\u0105 twarz\u0105, niepodobn\u0105 do dzieci\u0119cej, <br \/>\n              szar\u0105 jak ta go\u0142a ziemia czy sczernia\u0142\u0105  jak ten dym z komina pokrywaj\u0105cy <br \/>\n              ca\u0142y O\u015bwi\u0119cim &#8211; Auschwitz. Taki m\u00f3j  obraz istnieje tylko we mnie, w \u015brodku. <br \/>\n              Inni nie mog\u0105 go zobaczy\u0107, albo widz\u0105 w  jakich\u015b fachowo zrobionych fotografiach <br \/>\n              powo-jennych, w albumach. One jednak  nie s\u0105 te same, jakie s\u0105 we mnie. <br \/>\n              Ale mam te\u017c p\u00f3\u017aniejsze, szcz\u0119\u015bliwsze.  Pierwsze moje zdj\u0119cia pami\u0105tkowe <br \/>\n              przy drutach kolczastych, na ich tle w  czarno &#8211; bia\u0142ych kolorach. Starannie <br \/>\n              wykonane , z bliska &#8211; do ksi\u0105\u017cki kt\u00f3r\u0105  napisa\u0142am , na ok\u0142adk\u0119. I jeszcze <br \/>\n              jedno. Pi\u0119kne, kolorowe. Te\u017c na tle  drut\u00f3w kolczastych, z pi\u0119knym bukietem <br \/>\n              kwiat\u00f3w, otrzymanych od uczni\u00f3w w  szkole w O\u015bwi\u0119cimiu. Wielokolorowe, <br \/>\n              barwna chusta pokrywa szyj\u0119, radosny,  promienny u\u015bmiech , druty w tle, <br \/>\n              wie\u017ca wartownicza pusta, straszna  pami\u0105tka, przypomnienie. I serdeczny <br \/>\n              u\u015bmiech przyjaci\u00f3\u0142, przewodnik\u00f3w,  pracownik\u00f3w Muzeum. <\/p>\n<p>              Wi\u0119c jaki to dzi\u015b  O\u015bwi\u0119cim ? B\u00f3lu i mo\u017ce w pewnym stopniu <br \/>\n              grzesznego szcz\u0119\u015bcia radosnych powrot\u00f3w  w to Miejsce? &#8211; czerpania nowych <br \/>\n              si\u0142 z tego niesamowitego \u017ar\u00f3d\u0142a  wiecznych \u0142ez, g\u0142\u0119bi oczyszczenia, zrozumienia <br \/>\n              i niemilkn\u0105cej t\u0119sknoty poprzez  tysi\u0119czne refleksje, zamy\u015blenia i &#8211; mi\u0142o\u015bci\u0105, <br \/>\n              wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c wszystko. Ludzie z wtedy i  ludzie z dzi\u015b, tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i <br \/>\n              przesz\u0142o\u015b\u0107 w pojednaniu i spe\u0142nieniu,  poprzez owe cierpienia, nad tamtym <br \/>\n              do\u0142em ! Kto\u015b popatrzy\u0142 na te kolorowe  zdj\u0119cia i zapyta\u0142 &#8211; takie jaskrawe <br \/>\n              kolory tutaj ? w tym strasznym miejscu?  Tak. Bo dzi\u015b to jest miejsce zrozumienia, <br \/>\n              spe\u0142nienia, powrotu do \u017cycia, godno\u015bci  i zapami\u0119tania !<\/p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Auschwitz \u2013 wczoraj i dzi\u015b \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Czy mam prawo czu\u0107 si\u0119 tutaj szcz\u0119\u015bliwa ? \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 O\u015bwi\u0119cim. Nazwa jakiego\u015b miejsca, kt\u00f3r\u0105 straszy\u0142 w domu ojciec na pocz\u0105tku lat czterdziestych, \u017ce nas wszystkich tam wy\u015bl\u0105, za przepisywanie materia\u0142\u00f3w do gazetki konspiracyjnej przez mojego brata. W dwa lata p\u00f3\u017aniej staje si\u0119 to miejsce dla mnie i wielu, bardzo [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":0,"featured_media":0,"parent":3421,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3456","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3456","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3456"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3456\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3544,"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3456\/revisions\/3544"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3421"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dialog.vip\/wp-preview\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3456"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}